Decluttering afronding

De opzet was om gedurende 21 dagen te declutteren in huis, maar ik voel nu dat het op dit moment genoeg is geweest. 12 dagen declutteren levert al flink wat resultaat op. Ik geniet van alle plekjes die ik heb aangepakt en zal het vervolg van declutteren zeker oppakken in het voorjaar van 2017. Want ik hou er zo van. Orde scheppen in mijn huis, schept orde in mijn hoofd en hart. Maar op dit moment voel ik dat het even genoeg is geweest. Ik voel dus ik doe. Ik luister naar mijn gevoel en doe ook wat mijn gevoel zegt. Eindelijk.

4a6ba813dfa03559787e75209d420eb3.jpg

Decluttering dag 11: de boekenkast

Dit is het allermoeilijkste declutterplekje voor mij in huis: de boekenkast. Ik hou van boeken, ik hou van mijn ernaar te kijken, te voelen, te kiezen: dat is voor mij puur genieten. Maar nog meer als er rust heerst in de boekenkast. Volgens Marie Kondo haar regels zouden alle boeken in huis op één plek bij elkaar moeten staan, maar dat lukt me (nog) niet. Ik vind het wel leuk om verschillende kasten te hebben: de kookboekenkast, de reisboekenkast, de esoterische boekenkast, de boekenkast met de boeken die ik als eerstvolgende wil lezen…   Zalig genieten!

IMG_5785.jpg

Decluttering dag 10: leegte

Als je leegte creëert, ruimte maakt, dan kan er ook iets nieuws komen!

Ik geniet voorlopig van de leegte in deze kast.Het hoeft niet meteen weer opgevuld worden. Van al dat declutteren word ik kieskeuriger en kies ik bewuster wat in mijn huis (dus in mijn hoofd en hart) binnenkomt en wat niet.

IMG_5784.jpg

Decluttering dag 8 Mijn inspiratiebox

Ik  verzamel vanalles:

interessante artikels (zoals Pascal Naessens’ “Waarom we ook troep moeten eten” in het tijdschrift Thema),

interviews die me raken (bijvoorbeeld “De vijf levenslessen volgens Noémie Schellens” in De Standaard),

mooie quotes (“Ik werd opnieuw geboren toen mijn ziel en lichaam elkaar liefkregen en een huwelijk aangingen” van Kahlil Gibran, in de Flow kalender)

Ze liggen her en der verspreid over het huis en vaak ergeren ze me na een tijdje en gooi ik ze weg.  Maar nu heb ik 1 fijn plaatsje gemaakt in een mooie doos waar ze allemaal bij elkaar komen. Ze zitten daar allemaal bij elkaar te wachten tot ik er van pure goesting eens door snuister om nieuwe inspiratie op te doen. Het is voor mij een echte kleine maar grootse schatkist.

img_5570

Decluttering dag 7: onze ‘welkom’

De Feng Shui zegt: leuk binnenkomen en goed weggaan is belangrijk. Rommel moet je zeker vermijden in de gang. Slik.

In onze hal staat een tafeltje. Dit is een sterke magneet voor allerlei dingen die daar niet moeten liggen. En eens er wat rommel op ligt, is het nog gemakkelijker om er was bij te leggen. Dit tafeltje zat vorig jaar ook al in mijn declutter challenge, maar is toch terug wat overspoeld geraakt… De zwarte mand dient voor de boeken van de bib te verzamelen als ze gelezen zijn er terug mogen. De sjaal die mijn mama bij ons is vergeten, bezorg ik haar morgen terug als we samen gezellig gaan wandelen.

Decluttering dag 6

Het heeft even stilgelegen, mijn declutter project, maar eigenlijk ook weer niet. Ik heb geen afgebakende hoekjes meer aangepakt maar ben eigenlijk wel voortdurend bezig geweest met ordelijker maken en ruimte creëren in en rond het huis.

Soms heeft iets kleins zoveel waarde dat ik moeite heb om het weg te doen, ook al is het versleten, kan het praktisch gezien niet meer dienen en valt het uiteen.

img_1373

Zoals dit versleten tuinbordje dat mijn zoon schreef (toen waarschijnlijk in de eerste of tweede klas, nu 6 jaar geleden).  Door er een foto van te trekken, kan ik er toch afscheid (afscheit) van nemen. Nu kan ik er mee lachen, toen 6 jaar geleden, keek ik er waarschijnlijk met een bezorgde blik naar met de gedachte ‘Komt dit ooit wel goed met hem?’

Waarom schrijf ik?

Weten én formuleren waarom je doet wat je doet, trekt mensen aan die dat ook geloven. Wat is mijn innerlijke drijfveer om hier op deze blog berichtjes te schrijven en ze te delen op het  world wide web?

Zonet kwam mijn Kritische Karla langs en probeerde me te overtuigen om het toch allemaal maar zo te laten, of toch minstens om eerst een grotere specialist te worden in waarover ik schrijf, of toch minstens beter te focussen en altijd eerst af te maken waar ik aan begonnen ben, enzovoort enzovoort. Ik kreeg er geen speld tussen.  Ze had haar zegje wel vandaag…        🙂img_1378

Moet ik me nu verdedigen en 1001 argumenten opsommen waarom ik toch wil schrijven? Zo zou ik vroeger op een wetenschappelijke manier geprobeerd hebben iedereen te overtuigen van mijn waarheid. Maar nu niet meer. Ik zit nu in het post-burnout-tijdperk.  🙂             Ik probeer hieronder je te laten voelen waarom ik het doe. Misschien begrijp je het, misschien niet. Ik vraag je ook niet om mijn blog te lezen. Het staat je volledig vrij om het niet te lezen als je er maar niets aan vindt. Maar als het je wél iets een positieve sprankel geeft in je dag, ben ik daar heel blij om!

Mijn drijfveer dan… ik ben deze blog gestart toen ik midden in een burnout zat. Op die moment gaf het mij plezier om mooie zinnen te maken, om de juiste woorden te vinden en te omschrijven hoe ik me voelde. Om iets te creëren.  Ik heb er deugd van als mensen zich herkennen in stukjes van mijn verhaal.  Ik hoop dan dat ze – net als ik – blij zijn dat ze niet alleen zijn. Ook al is het misschien slechts een digitale manier om verbondenheid te voelen, ik merk dat ik met mensen die mijn blog (af en toe) lezen vaak meteen een ander soort gesprek heb, wat ons beiden meer deugd doet. Noem het ‘een gesprek met meer diepgang’, zonder pretentieus te willen klinken. Dat hoeft zeker niet altijd, maar het doet mij zo’n deugd!!!

Ik schrijf over wat ik voel en beleef in het dagelijkse leven. Ik besef dat dat bij sommige mensen (héél) onwennig overkomt of dat ze zich afvragen waarom ik dat wil delen op een blog. Ik doe dat ten eerste omdat ik niet anders kan schrijven dan over wat er beweegt in mijzelf: iets drijft mij daartoe. Omdat ik ook uit de burnout geleerd heb hoe belangrijk het is om binnen in jezelf te kijken en hard te werken aan je innerlijk. Ik kan niet meer enkel over de buitenkant schrijven, dat raakt me niet meer zo.

Maar anderzijds schrijf ik ook over mijn innerlijk, over wat ik voel, omdat ik denk dat de wereld nood heeft aan meer mensen die zich kwetsbaar durven op te stellen. Het gaat over meer échtheid in elk moment van mijn leven.

Maar de ALLERbelangrijkste drijfveer waarom ik schrijf, is héél eenvoudig: ik voel dat ik moet schrijven, want het geeft mijzelf zoveel plezier terwijl ik eraan bezig ben: I sparkle joy!

Hoe spannend dat ook is voor mij om dit te doen. Feel the fear & do it anyway!

Decluttering wandeling

Vanmorgen moest ik even mijn hoofd leegmaken: alle negatieve gedachten laten uitwaaien, even uitschrijven in mijn boekje dat ik overal meeneem, en ja: het werkt keer op keer! Wandelen brengt me terug nieuwe inspiratie, laat me toe het negatieve uit het verleden achter me te laten en ik kom terug thuis met een positieve mindset! Ik kan terug lachen en zingen en dansen en dan weet ik dat ik terug ‘on track’ ben.

Ik ga je hier niet uitleggen waarover mijn negatieve gedachten gingen, ze waren bovendien met veel deze morgen!  Bij mij komen ze nooit alleen, die negatieve vibes. Als er eentje komt, is de tweede al meteen daar, en de derde… 🙂

Om me ervan te bevrijden, heb ik tijdens het wandelen de volgende oefening gedaan: Ik heb iedereen alles vergeven voor alles wat ze mij tekort deden, ik heb iedereen sorry gezegd voor alles wat ik hen tekort heb gedaan,  ik heb iedereen gezegd dat ik van hen hou en ik zeg iedereen dankjewel voor alles, ook voor de moeilijke lessen die ze me hebben geleerd. Daar ben ik van gegroeid en sterker geworden. Ik kan nu met een propere lei verdergaan, in liefde.

schermafbeelding-2016-12-08-om-10-12-40

Decluttering dag 4: mijn bureau

Ik hou niet zo van paperasserij, dat blijft dan ook altijd liggen op de zijkant van mijn bureau, opzijgeduwd en wachtend tot het moment dat het me echt te veel (te beklemmend) wordt. Wat een ruimte geeft mijn nieuwe bureau mij! Alsof er door deze nieuwe ruimte te maken, ook plaats vrij komt voor nieuwe frisse ideeën, projecten en allerlei andere leuke dingen! Ze hebben nu plaats om bij mij te landen.

Het blijft een stevige oefening in schaamte overwinnen om de foto’s van de mess die het vroeger was te tonen aan jullie. Maar toch ook een fierheid van overwinning dat ik het heb aangepakt en dat het nu wel oké is. Hoe ligt jullie bureau er eigenlijk bij?

Does it spark joy?